Terapia zaburzeń Integracji Sensorycznej
Terapia „zaburzeń przetwarzania sensorycznego” realizowana jest poprzez dostarczanie bodźców pobudzających zmysły (np. równowagi, słuchu czy dotyku), co ma na celu zniwelowanie neurologicznych deficytów.
Terapia SI wykorzystuje specjalistyczny sprzęt, taki jak np. podwieszane platformy, huśtawki, deskorolki, materace, kołdry obciążeniowe, materiały o różnej fakturze oraz inne przedmioty do stymulacji wzrokowej, dotykowej, słuchowej.
Pierwsze objawy
Najbardziej podstawowe, główne objawy zaburzeń integracji sensorycznej to:
• wzmożona lub obniżona wrażliwość na bodźce,
• zaburzenia mowy,
• niska samoocena,
• nadaktywność,
• znacznie obniżona aktywność,
• problemy ze skupieniem, koncentracją uwagi,
• nadpobudliwość emocjonalna,
• osłabiona koordynacja wzrokowo–ruchową,
• niezgrabność ruchowa,
• trudności w rozróżnianiu stron, poczuciu kierunku,
• zaburzenia interakcji z innymi dziećmi,
• problematyczne pisanie, rysowanie oraz czytanie,
• trudności w czynnościach samoobsługowych, codziennych.
Przebieg terapii
Każda terapia poprzedzona jest szczegółową diagnozą prowadzoną przez certyfikowanego terapeutę SI.
Podczas zajęć dziecko pracuje w specjalnie przygotowanej sali, bogato wyposażonej w sprzęt i pomoce stymulujące rozwój zmysłów. Zajęcia są dynamiczne, ciekawe i dopasowane do indywidualnych potrzeb dziecka.
Przykładowe aktywności w trakcie zajęć:
ćwiczenia równoważne na huśtawkach i platformach,
zabawy dotykowe z różnymi fakturami,
tory przeszkód, zabawy ruchowe,
masaże, stymulacja proprioceptywna (czucie ciała),
ćwiczenia słuchowe i wzrokowe,
aktywności rozwijające planowanie ruchowe.
